«Η Λίβερπουλ δημιουργήθηκε για μένα κι εγώ για τη Λίβερπουλ», είχε δηλώσει ο θρυλικός προπονητής των «Reds», Μπιλ Σάνκλι. Δανείζομαι τη φράση αυτή προσπαθώντας να περιγράψω τη σχέση του Γιώργου Πολυχρονάκη με την ομάδα της Δαμάστας.

Ο Γιώργος Πολυχρονάκης «ξενιτεύτηκε» από την Αγία Πελαγία Ρεθύμνου πριν από 14 χρόνια, εξαιτίας ενός έρωτα… ενός έρωτα που του έδωσε και δύο πανέμορφα αγοράκια. Προορισμός η Δαμάστα, η οποία έμελλε να γίνει η δεύτερη «πατρίδα» του. Εκεί αγωνίστηκε ως ποδοσφαιριστής για πρώτη φορά με τη φανέλα κάποιας ποδοσφαιρικής ομάδας, καθώς μέχρι τότε έπαιζε σε αγώνες μεταξύ φίλων στα λεγόμενα «καλτσέτα». Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να τον κρατήσει μακριά από τα γήπεδα, έστω και αν δεν είχε το χρόνο, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, να αγωνίζεται συνεχώς.

Η ζωή του περικλείεται γύρω από την ομάδα της Δαμάστας, την οποία υπηρετεί πιστά τα τελευταία 14 χρόνια, πλέον από το πόστο του γενικού αρχηγού. Έχει ζήσει τις δύσκολες στιγμές της Δαμάστας από πρώτο… χέρι και δηλώνει έτοιμος να ζήσει τις στιγμές δόξας με την αγαπημένη του ομάδα έχοντας τον Αντώνη Παπαδάκη «καπετάνιο» από το 2016.

Συνάντησα τον Γιώργο Πολυχρονάκη σε έναν από τους χώρους εστίασης του. Φιλικός, προσιτός και καλοδιάθετος, όπως συνηθίζει να είναι, μίλησε για τον εαυτό του, τα δύσκολα χρόνια και την «εκτόξευση» της Δαμάστας, τα σχόλια που ακούει, καθώς και για όσα θα δούμε από τους «μπλε» στο μέλλον, σε μία αρκετά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο mpalakritis.gr.

«Η ομάδα έφτασε κοντά στη διάλυση»

Βρίσκεστε στη Δαμάστα τα τελευταία 14 χρόνια. Τι είναι αυτό που σας κρατάει σε τόσο στενή σχέση με την ομάδα παραμένοντας ενεργό μέλος της μέχρι και σήμερα;

«Ήρθα στη Δαμάστα όταν γνώρισα τη γυναίκα μου. Ο πεθερός μου ήταν πρόεδρος στη Δαμάστα για πολλά χρόνια και με έπαιρνε στο γήπεδο να δούμε την ομάδα τότε, οπότε κόλλησα κι εγώ. Εγώ προσωπικά δεν αποσκοπώ κάπου οικονομικά. Δεν το κάνω αυτό για βιοποριστικούς λόγους. Η δουλειά μου είναι άλλη και ζω από αυτήν. Η Δαμάστα είναι μία οικογένεια για μένα. Είναι το χωριό μου, η ομάδα μου, είναι τρόπο ζωής πλέον μετά από όλα αυτά τα χρόνια. Τα παιδιά μου μεγαλώνουν μέσα στο γήπεδο . Ο μεγάλος μου γιος είναι δέκα ετών, ο μικρός είναι επτά ετών και δεν έχουν χάσει προπόνηση και αγώνα της ομάδας, όταν φυσικά τους το επιτρέπουν τα μαθήματα τους. Είμαστε εκεί, μας αρέσει, είμαστε μία παρέα και ακόμα καλύτερα τώρα που τα πράγματα έχουν στρώσει και υπάρχει ένας άνθρωπος που στηρίζει την ομάδα, την αγαπάει και θέλει να τη δει όσο το δυνατόν ψηλότερα γίνεται. Αυτό που με κρατάει στην ομάδα είναι το οικογενειακό κλίμα που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια».

Έχετε ζήσει χρόνια που η Δαμάστα δυσκολεύτηκε να επιβιώσει. Υπήρξε κάποια στιγμή που η ομάδα έφτασε στο όριο της «διάλυσης»;

«Λίγο πριν έρθει ο Αντώνης Παπαδάκης η ομάδα έφτασε κοντά στη διάλυση. Μετά από το 1983 που ιδρύθηκε φτάσαμε τότε σε ένα σημείο να πούμε ότι δε θα συνεχίσουμε. Δεν μπορούσε κανένας να βοηθήσει και να ασχοληθεί με την ομάδα όσο χρειαζόταν για να επιβιώσει το σωματείο».

Πως συνδυάζετε την επιχειρηματική σας δραστηριότητα με την ομάδα;

«Λόγω της δουλειάς μου οι πιο πολλοί πελάτες είναι φίλοι-γνωστοί, ποδοσφαιριστές και παράγοντες. Ασχολούμαι με την εστίαση 18 χρόνια τώρα στο Ηράκλειο με δικά μου μαγαζιά και πολλοί πελάτες είναι φίλοι, γνωστοί, αντίπαλοι. Οπότε έχω μία επαφή με όλους, το οποίο με βοηθάει πάρα πολύ και στο κομμάτι της Δαμάστας. Όσο για το χρόνο, τα προλαβαίνω όλα. Αν υπάρχει θέληση, τα προλαβαίνεις όλα. Αν υπάρχει δε θέλω ή δεν μπορώ δεν προλαβαίνεις τίποτα».

Είστε μέλος και σε μία ομάδα παλαίμαχων, όπου κάθε χρόνο ταξιδεύτε και παίζεται ποδόσφαιρο για φιλανθρωπικό σκοπό. Ποιος είχε την ιδέα αυτή;

«Κάθε καλοκαίρι κάνουμε ταξίδια σε νησιά και παίζουμε για φιλανθρωπικό σκοπό με τις ομάδες του κάθε νησιού. Φέτος ήμασταν στην Πάρο. Έχουμε πάει Σαντορίνη, Ρόδο, Νάξο, Πάρο, Ιεράπετρα, Χανιά, Ρέθυμνο, Άγιο Νικόλαο, έχουμε κάνει πάρα πολλά παιχνίδια και συνεχίζουμε. Στο Λίντο παίζουμε δύο φορές τη βδομάδα δύο ομάδες και ο Γιάννης Νικηφόρος είχε την ιδέα να τις ενώσει σε μία ομάδα. Οπότε, μαζευόμαστε με τις οικογένειες μας συνδυάζοντας τις καλοκαιρινές μας διακοπές με τον φιλανθρωπικό αγώνα. Λόγο της ιδιότητας του Γιάννη, ως ποδοσφαιριστής από παλιά, έχει γνωριμίες παντού και οι άνθρωποι μας φιλοξενούν σε όλα αυτά τα νησιά».

«Τώρα έχει επαγγελματίες ποδοσφαιριστές»

Ποιες είναι οι δυσκολίες ενός γενικού αρχηγού στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο; Διαφέρουν ανά κατηγορία;

«Κάθε κατηγορία έχει τα δικά της. Για μένα οι δυσκολίες είναι πάρα πολλές, όσον αφορά το κομμάτι πως πρέπει να αφιερώνεις πάρα πολλές ώρες δουλειάς, να ασχολείσαι με όλα τα θέματα, με όλους τους ποδοσφαιριστές. Όπως καταλαβαίνετε, οι ποδοσφαιριστές έχουν τις ιδιοτροπίες τους. Δουλειά μου είναι η ομάδα να πηγαίνει και να φεύγει από το γήπεδο όπως πρέπει, ως ομάδα με τα όλα της. Δεν εννοώ να πάει να βάλει πέντε τέρματα και να φύγει. Εννοώ να πάει στο παιχνίδι το πρωί, μέχρι το απόγευμα που θα γυρίσει, ως ομάδα. Να είναι στις προπονήσεις τους, όπως πρέπει, να είναι ένα οργανωμένο σωματείο, σε όλα του. Έχει ευθύνες και για μένα είναι δύσκολο λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Προσπαθώ τα απογεύματα να ξεκλέβω δύο με τρεις ώρες από τη δουλειά μου για να ασχολούμαι με την ομάδα, ενώ επίσης αφιερώνουμε και τα σαββατοκύριακα μας».

Ποιες είναι οι διαφορές στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο όταν παίζατε ποδόσφαιρο σε σχέση με σήμερα;

«Τότε ήμασταν ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές. Τώρα έχει επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Ο επαγγελματίας έχει απαιτήσεις. Όπως έχει η ομάδα απαιτήσεις από τον επαγγελματία, το ίδιο έχει κι αυτός τις απαιτήσεις του απέναντι στην ομάδα. Παλιά ήμασταν ερασιτέχνες, παίζαμε για την πλάκα μας, κάναμε το χαβαλέ μας. Θέλαμε το καλό της ομάδας, παίζαμε για το καλό του χωριού, αλλά ήταν όλα ερασιτεχνικά. Πλέον, σε εμάς έστω, στο βαθμό που το πήγαμε με τον κ.Παπαδάκη δεν είναι ερασιτεχνικό το επίπεδο. Θεωρώ πως έχουμε φτιάξει μία καλή ομάδα που θα μπορούσε να σταθεί άνετα και στη Γ΄Εθνική και αυτός είναι ο στόχος μας».

Το φετινό πρωτάθλημα, πόσο ανταγωνιστικό το βλέπετε;

«Αρκετά ανταγωνιστικό. Θεωρώ πως δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια, ότι κάθε ομάδα είναι δύσκολη. Όταν παίζεις με τον πρώτο θέλεις να τον κερδίσεις. Θεωρώ πως το επίπεδο της Α1 κατηγορίας έχει ανέβει πάρα πολύ. Έχουν έρθει αξιόλογοι ποδοσφαιριστές και έχουν μπει παράγοντες που τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχαν στο τοπικό και για αυτό έχει γίνει τόσο ανταγωνιστικό και ο κόσμος ασχολείται και το παρακολουθεί».

Τι συμβουλές θα δίνατε σε έναν ποδοσφαιριστή που ξεκινάει το ποδόσφαιρο και θέλει να κάνει το βήμα παραπάνω;

«Σίγουρα ένας ποδοσφαιριστής που ξεκινάει από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θέλει να κάνει το βήμα παραπάνω στην καριέρα του. Οι συμβουλές που θα έδινα είναι κάτω το κεφάλι, δουλειά, να μην επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες και να προχωράει βήμα βήμα. Βλέπετε πόσα ταλέντα έχουν χαθεί στην πάροδο του χρόνου, παίρνοντας τα μυαλά τους αέρα ή ακούγοντας κακές συμβουλές. Να ακολουθούν τις συμβουλές του προπονητή τους και προχωράμε. Πάντα πρέπει να είσαι προσγειωμένος. Να μην παίρνεις αέρα αν δεν τελειώσει μία σεζόν. Αυτά πιστεύουμε εμείς. Επιβραβεύεις έναν ποδοσφαιριστή, αλλά δεν του δίνεις και το δικαίωμα να παίρνει αέρα, παραπάνω από ότι χρειάζεται, για να έχει διάρκεια».

«Ο Αντώνης Παπαδάκης έχει όραμα για τη Δαμάστα»

Κεφάλαιο, Αντώνης Παπαδάκης. Τι έφερε μαζί του ο πρόεδρος της Δαμάστας, το οποίο δεν είχε το σωματείο τα προηγούμενα χρόνια και έγινε αυτή η «εκτόξευση»;

«Ο Αντώνης Παπαδάκης είναι μεγάλο κεφάλαιο. Πέρα από το οικονομικό που είναι το Άλφα και το Ωμέγα για μία ομάδα, έχει φέρει ιδέες, βλέψεις, στόχους και όραμα για την ομάδα του χωριού του και για ολόκληρο το χωριό του. Δε σταματάει καθημερινά να κάνει πράγματα. Διαρκώς είναι με ένα τηλέφωνο στο χέρι και ψάχνεται. Το όραμα αυτό έλειπε από την ομάδα. Η οργάνωση είναι κομμάτι δικό μας, δεν έχει να κάνει με τον πρόεδρο. Ο κ.Παπαδάκης έχει όραμα και φιλοδοξίες. Η ομάδα αυτή, όσο είναι εκείνος σε αυτήν, δεν έχει ταβάνι. Το όραμα του είναι να προχωράμε βήμα-βήμα, σταθερά κάθε χρόνο, όσο μπορούμε».

Ποιες είναι οι βασικές διαφορές της Δαμάστας στην προ Παπαδάκη εποχή και τη σημερινή;

«Η βασική διαφορά είναι ο ερασιτεχνικός αθλητισμός του παρελθόντος με τα επαγγελματικά πρότυπα του παρόντος. Έχουν γίνει σοβαρές παρεμβάσεις και στο γήπεδο μας. Έχουν πέσει πολλά χρήματα για να φτιαχτούν αποδυτήρια, γραφεία, γυμναστήρια, έχει μεγαλώσει ο αγωνιστικός χώρος, έχουμε πάρει πολύ εξοπλισμό αναφορικά με την προπόνηση των ποδοσφαιριστών, το ρουχισμό τους. Καμία σχέση με παλαιότερα, που ο καθένας έπαιρνε τη φανέλα σπίτι του και την έπλενε ο ίδιος και την ξαναγύριζε την επόμενη εβδομάδα. Είχε κι αυτό την αίγλη του βέβαια. Εγώ πέρασα ωραίες χρονιές με τη Δαμάστα ως ποδοσφαιριστής. Ήταν ωραία, ρομαντική εποχή».

Η συνεργασία σας με τον κ.Παπαδάκη ποια είναι;

«Η συνεργασία μας θα έλεγα είναι καθημερινή. Όσον αφορά τον προγραμματισμό του καλοκαιριού, είχαμε άμεση επαφή. Τώρα η ομάδα έχει μπει σε ένα ρυθμό και δε χρειάζεται να γίνονται αυτά καθημερινά. Μιλάμε κάθε μέρα, όμως. Ο πρόεδρος θέλει να ενημερώνεται για τα πάντα. Τον ενδιαφέρει το κομμάτι της ομάδας και της υγείας. Θέλει όλοι οι παίκτες με την παραμικρή ενόχληση να πάνε στο γιατρό αμέσως. Δυστυχώς φέτος έχουμε αρκετούς τραυματισμούς. Η συνεργασία μου με τον κ.Παπαδάκη είναι, πάντως, άψογη».

«Πολύ καλή η νοοτροπία του ξένου παίκτη»

Ποια ήταν η σχέση σας με τον κ.Σουτζή και πως είναι τώρα με τον κ.Χατζησεβαστό;

«Το καλοκαίρι έγινε μία πολύ σοβαρή δουλειά από το τεχνικό επιτελείο της ομάδας, ήρθαν ποδοσφαιριστές αξίας, στήθηκε μία πολύ ωραία ομάδα, η οποία με την έλευση του Γιάννη Χατζησεβαστού συνεχίζεται το έργο που είχε ξεκινήσει το καλοκαίρι. Θεωρώ και τους δύο προπονητές πολύ αξιόλογους. Είναι πολυτέλεια αυτοί οι άνθρωποι να βρίσκονται στο τοπικό και θεωρώ πως όποια ομάδα τους έχει, προχωράει στο σωστό δρόμο».

Είδαμε την έλευση δύο Πορτογάλων ποδοσφαιριστών στη Δαμάστα. Η προσπάθεια που γίνεται έχει ξεπεράσει τα επίπεδα του τοπικού; Θα έχει και συνέχεια με περισσότερους ξένους;

«Νομίζω ναι, έχουμε ξεπεράσει τα επίπεδα του τοπικού. Με την έλευση ειδικά των δύο Πορτογάλων σίγουρα. Θα έχουμε κι άλλους, ίσως και τώρα τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Πολλοί καλοί παίκτες, πολύ καλή η νοοτροπία του ξένου παίκτη. Τα παιδιά αυτά έρχονται στην προπόνηση και χαιρετούν έναν έναν τους συμπαίκτες τους, τελειώνει η προπόνηση και κάνουν το ίδιο. Άλλη νοοτροπία εντελώς. Μακάρι να είχαμε μόνο τέτοιους ποδοσφαιριστές. Δυστυχώς, δε μας επιτρέπει ο νόμος να έχουμε πολλούς ξένους, όμως θα κάνουμε την προσπάθεια μας να πάρουμε έναν με δύο ακόμα. Έχουμε ανοίξει μία… πόρτα στην Πορτογαλία».

Αναφορικά με το κομμάτι των ακαδημιών, πως έχει η κατάσταση αυτή τη στιγμή;

«Έχουμε κάνει προσπάθειες για να πάρουμε ακαδημίες. Τώρα ψάχνουμε τρόπο να κάνουμε αθλητικό κέντρο. Σίγουρα, του χρόνου στη Γ΄Εθνική θέλουμε ακαδημίες, αλλιώς δεν μπορούμε να συμμετέχουμε. Άρα, είτε θα συνεργαστούμε με ήδη υπάρχοντες ακαδημίες είτε θα κάνουμε το δικό μας αθλητικό κέντρο εδώ στο Ηράκλειο να κάνει προπόνηση η ομάδα και να δημιουργήσουμε τις δικές μας ακαδημίες με υποδομές δικές μας και όλα από την αρχή. Ο στόχος, για να μην είναι αυτή η ομάδα… φούσκα, είναι να δημιουργηθεί αυτό. Να γίνουν ακαδημίες από την αρχή και να αρχίσει αυτή η ομάδα να έχει δικά της έσοδα από τα φυτώρια της και όχι να περιμένει από έναν άνθρωπο να βάζει τα χρήματα του κάθε χρόνο».

Αν η Δαμάστα καταφέρει να πάρει την άνοδο στη Γ΄Εθνική θα παραμείνει στη φυσική της έδρα ή θα μετακομίσει;

«Μόλις τελειώσει το πρωτάθλημα ξεκινούν τα έργα στο γήπεδο μας, ώστε να γίνει επέκταση στον αγωνιστικό χώρο και οι διαστάσεις θα είναι για γήπεδο Γ’ Εθνικής. Η κερκίδα θα μεγαλώσει επίσης. Φέτος το γήπεδο μεγάλωσε λίγο. Μόλις τελειώσει το πρωτάθλημα θα αλλάξει και ο αγωνιστικός χώρος, θα μπει νέος πλαστικός χλοοτάπητας».

«Ο καθένας να ασχολείται με τη δική του ομάδα»

Ακούτε θετικά ή αρνητικά σχόλια από τον κόσμο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου;

«Πολλά σχόλια κακοπροαίρετα, όσον αφορά την ομάδα μας. Αφήνουν υπονοούμενα οι άλλες ομάδες, ότι υπάρχει κάτι από πίσω, ότι μας βοηθάει η διαιτησία. Θεωρώ πως έχουμε φτιάξει μία πάρα πολύ καλή ομάδα. Το Ηράκλειο όλο το καλοκαίρι συζητούσε αυτό ακριβώς το πράγμα, ότι δηλαδή φτιάξαμε μία καλή ομάδα και τώρα οι ίδιοι αμφισβητούν αυτό που φτιάξαμε. Μπορούν να δουν τα στατιστικά μας, να δουν ότι έχουμε την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα. Αυτή είναι η ομάδα μας. Δεν έχουμε πάρει καμία εύνοια από τη διαιτησία, παίζουμε το ποδόσφαιρο μας μέσα στο γήπεδο κι αν αξίζουμε να κερδίσουμε, θα κερδίσουμε, ενώ αν αξίζουμε να χάσουμε, θα χάσουμε. Τα σχόλια είναι πάντα κακοπροαίρετα. Θετικά σχόλια κάνουν μόνο οι δικοί μας άνθρωποι, αυτοί που αγαπούν πραγματικά την ομάδα. Αρνητικά θα κάνουν οι υπόλοιποι, που ζηλεύουν αυτό που έχει καταφέρει να κάνει η Δαμάστα αυτή τη στιγμή. Εγώ θεωρώ πως υπάρχουν πάρα πολύ καλές ομάδες στο τοπικό, με σωστές διοικήσεις και καλούς παίκτες και είναι κρίμα αυτές οι ομάδες να ασχολούνται με μία άλλη ομάδα. Εμείς ασχολούμαστε μόνο με τη δική μας».

Ο κόσμος της ομάδας στηρίζει την προσπάθεια που γίνεται;

«Πάρα πολύ. Θεωρώ πως έχουμε τον πιο πολύ κόσμο σε αγώνες τοπικού σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια. Στα εκτός έδρας παιχνίδια διοργανώνουμε εκδρομές με λεωφορεία. Απολαμβάνουμε τις Κυριακές μας, είτε εντός είτε εκτός, για να παραμείνει και ο ρομαντισμός, που ήταν από τα παλιά χρόνια της Δαμάστας».

Θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα στον κόσμο της Δαμάστας και στον κόσμο που ακούτε κακοπροαίρετα σχόλια, όπως προαναφέρατε;

«Καλό θα είναι ο κόσμος να ασχολείται με τη δική του ομάδα ο καθένας και να αφήσει κι εμάς να κάνουμε τη δουλειά μας. Αν όλοι αυτοί θεωρούν πως η ομάδας μας έχει ευνοηθεί κάπου, καθρέφτης είναι το γήπεδο, ας μας διαψεύσουν στο γήπεδο. Ας χάσουμε ένα παιχνίδι να δούμε κι εμείς ότι δεν ήμασταν τόσο καλοί τελικά. Μέχρι τώρα, όμως είμαστε αήττητοι, έχουμε φάει όλα κι όλα τέσσερα γκολ από την έναρξη του πρωταθλήματος και είναι κρίμα αυτή η ομάδα να σχολιάζεται αρνητικά, γιατί έχει πολύ ποιότητα, σοβαρή διοίκηση και παράγει έργο, εντός και εκτός γηπέδων, με φιλανθρωπίες. Είμαστε η μόνη ομάδα που πρεσβεύει το Χαμόγελο του Παιδιού στην Κρήτη, είμαστε από τις λίγες ομάδες με φιλανθρωπική δράση και γενικά είμαστε κοντά σε οτιδήποτε καλοπροαίρετο κοινωνικά γίνεται στο Ηράκλειο. Μέσα στις γιορτές έχουμε οργανώσει ένα μεγάλο τουρνουά για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, στο Γεντί Κουλέ στις 27 Δεκεμβρίου. Εκεί θα μαζέψουμε μερικά τρόφιμα και ρούχα που θα μοιραστούν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις του Νομού Ηρακλείου».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here