Τρίτη, 28 Ιανουαρίου, 2020

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης του Γιάννη Ταουσιάνη στο mpalakritis.gr

Η συνέντευξη με τον Γιάννη Ταουσιάνη, προπονητή του Εργοτέλη, είχε προγραμματιστεί αρχικά για τον προηγούμενο Οκτώβριο. Τότε μου είχε πει «ναι, αλλά να τελειώσει ο πρώτος γύρος. Να έχει δείξει η ομάδα κάτι». Έτσι και έγινε.

Ο 47χρονος προπονητής «άνοιξε» την καρδιά του στο mpalakritis.gr και μίλησε για τα πάντα.

-Για την πρώτη, τη…δεύτερη και την τρίτη θητεία του στους «κιτρινόμαυρους».

-Την μέχρι τώρα πορεία του, και την ταύτιση του με το «πρότζεκτ» του Εργοτέλη.

-Το «πλούσιο» σε «επεισόδια» αν και νέος ηλικιακά «έργο» της προπονητικής του ζωής.

-Τον ιδιοκτήτη Μάγκεντ Σάμι που αν και μακριά βρίσκεται…κοντά στην ομάδα και θέλει να μαθαίνει τα πάντα.

-Την «τσατίλα» που χρειάζεται η ομάδα ως βασικότερο στοιχείο για να φτάσει εκεί που μπορεί.

-Τις μεταγραφές που σύντομα αναμένονται.

-Τον «αδερφό» Παύλο Δερμιτζάκη και τον «πατέρα» Στράτο Γεωργιάδη.

-Την λύρα που τον ξεσηκώνει και «ανταριάζει» την ψυχή του, και την περηφάνια του για την Κρήτη.

Όλες τους κουβέντες ψυχής. Αληθινές. Γιατί ο Γιάννης Ταουσιάνης αποτελεί έναν προπονητή και έναν άνθρωπο του οποίου η γνησιότητα δεν αμφισβητείται.

Και αυτό που ΠΡΕΠΕΙ να αναφερθεί είναι ότι η τιμιότητα του είναι πιο τίμια από την πιο τίμια τιμιότητα. Κι αυτό το γεγονός δεν μπορεί παρά να αποτυπώνεται και στο γήπεδο, στις αγωνιστικές εκδηλώσεις της ομάδας του.

Σήμερα θα παρουσιάσουμε το πρώτο μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε στην ιστοσελίδα μας που έχει να κάνει με το πρότερο και τωρινό πέρασμα του από τον Εργοτέλη, τον έως τώρα απολογισμό και τις προοπτικές της ομάδας σε κάθε επίπεδο.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗ

-Τη δεύτερη θητεία σου στον Εργοτέλη την βλέπεις σαν κάτι καινούριο ή σαν κάτι που άφησες στη μέση και θέλεις να συνεχίσεις;

«Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Απλά και οι δύο έχουν κοινό παρονομαστή. Το γεγονός ότι σε προσωπικό επίπεδο ο Εργοτέλης και τότε και τώρα μου δίνει μια ευκαιρία μέσα από τη δουλειά μου, να παρουσιάσω πράγματα και να κάνω βήματα σε προπονητικό επίπεδο. Μετά από ένα διάστημα τριών ετών που είχα να δουλέψω ως πρώτος προπονητής, τόσο το επίπεδο του πρωταθλήματος της Super League 2, όσο και το υλικό που υπάρχει στον Εργοτέλη σε ότι έχει να κάνει με το ταλέντο και τα περιθώρια εξέλιξης που έχουν τα παιδιά, αποτελούν για μένα κίνητρο. Για αυτό λέω ότι ο παρονομαστής είναι κοινός. Απλά τώρα τόσο η κατάσταση του σωματείου όσο και της δουλειάς που πρέπει να κάνω είναι διαφορετική».

-Τότε το σωματείο ήταν στη Super League και έδινε έναν τεράστιο αγώνα για να κρατηθεί στην κατηγορία.

«Ήμουν μέσα στην αγωνία. Έπρεπε ως προπονητής να διαχειριστώ παιχνίδια στρατηγικά και τακτικά για να μπορέσει η ομάδα να πάρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και να μην υποβιβαστεί.

Η διαφορά είναι ότι τώρα χτίζουμε ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό στιλ και αγωνιστική νοοτροπία. Αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Όχι ότι αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρχουν με την κατάκτηση θετικών αποτελεσμάτων.

Τότε βρισκόμασταν στη μέση της περιόδου, η ομάδα «καιγόταν» για αποτελέσματα οπότε αυτό ήταν από μόνο του «τροχοπέδη» στο να προσπαθήσεις να περάσεις μια αγωνιστική ταυτότητα σαν τη σημερινή. Το αντίθετο δηλαδή από ότι συμβαίνει τώρα. Τότε το αποτέλεσμα ήταν στην «κορωνίδα» της ιεράρχησης σπουδαιότητας για την ομάδα, ενώ τώρα η ταξινόμηση είναι διαφορετική.

Ιεραρχούμε άλλα πράγματα ως σπουδαία, τα οποία ωστόσο θα μας οδηγήσουν και θα μας φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτή είναι η διαφορά των δύο περιόδων»

-Σου άφησε κάποιο κενό η πρώτη θητεία που ήσουν στον πάγκο της ομάδας; Ήθελες να ξαναβρεθείς στον Εργοτέλη;

«Στη ζωή τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλεις. Στην πρώτη μου θητεία στην ομάδα τα δεδομένα τότε διαφορετικά. Ήξερα ότι θα δίναμε έναν αγώνα και ήθελα να καταφέρουμε να παραμείνουμε στην κατηγορία. Το μόνο κενό που μου έχει μείνει από εκείνη τη χρονιά είναι ότι η ομάδα δεν τα κατάφερε, κάτι που θα ήταν ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα γιατί δώσαμε έναν πραγματικά μεγάλο αγώνα. Βλέποντας κάποια παιχνίδια που είχαν γίνει τότε ίσως κάποια από αυτά να τα πάλευα διαφορετικά μήπως είχαμε καλύτερα αποτελέσματα. Βέβαια αυτό συμβαίνει πάντα μετά το τέλος κάθε αγώνα που δεν έχει την επιθυμητή τροπή. Σίγουρα δεν είχα την ίδια εμπειρία με αυτή που έχω τώρα, αλλά ήταν μια χρονιά που θα μου μείνει αξέχαστη. Και σε προσωπικό επίπεδο μου έκανε πολύ καλό. Ποτέ δεν ξέχασα ότι ο Εργοτέλης σε μια δύσκολη περίοδο για αυτόν, μου εμπιστεύτηκε την τύχη της ομάδας. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα»

-Θα μπορούσες πάντως να είχες «στραβώσει» όταν δύο εβδομάδες μετά το πρώτο «διαζύγιο» σε ξανακάλεσαν να αναλάβεις την ομάδα, αλλά δεν το έκανες.

«Η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτηκα καθόλου εγωκεντρικά. Εξάλλου εγώ ήμουν ένας προπονητής που ο Εργοτέλης μου έδωσε την ευκαιρία να εργαστώ σε υψηλό επίπεδο. Μπορεί να είχα μια εμπειρία προπονητικά σε επίπεδο Γ’ Εθνικής, αλλά σε επίπεδο Super League ο Εργοτέλης μου έδωσε την ευκαιρία να  δουλέψω. Όταν με ξανακάλεσαν μετά από δύο τρεις αγωνιστικές σε καμία περίπτωση δεν λειτούργησα εγωιστικά. Αντιθέτως το εκτίμησα γιατί ήταν σαν να με τιμούν οι άνθρωποι του. Επίσης με εκείνη τη «φουρνιά» ποδοσφαιριστών υπήρχε συναισθηματικό δέσιμο. Πίστευα ότι ακόμα υπήρχε χρόνος για να παλέψουμε και να πετύχουμε την παραμονή μας κάτι που φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο. Δεν τα καταφέραμε, αλλά το παλέψαμε μέχρι τέλους».

«ΔΕΛΕΑΡ» ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΤΕΛΗ

-Τώρα βρίσκεις την ομάδα με διαφορετικές προτεραιότητες. Τότε η παραμονή ήταν αυτοσκοπός, τώρα τα πράγματα είναι κάπως πιο «ελεύθερα». Προτάσσεται η στήριξη μιας συγκεκριμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας και η αξιοποίηση ποδοσφαιριστών.

«Πράγματι τώρα είναι μια διαφορετική κατάσταση. Το καλοκαίρι που συναντήθηκα με τον κ. Τουτζάρη στο πλαίσιο της διάθεσης για συνεργασία, με ενημέρωσε για τη φιλοσοφία που επικρατεί στην ομάδα. Κάτι το οποίο είχα αντιληφθεί και εγώ, παρακολουθώντας τον Εργοτέλη, γιατί πάντα το κάνω αυτό με ομάδες της Κρήτης, και πολύ περισσότερο με όσες έχω συνεργαστεί. Μέσα από τη συζήτηση που κάναμε κατάλαβα ότι αυτό ήταν κάτι καινούριο και για μένα.

Ήταν η πρώτη φορά που με καλούσε μια ομάδα και μου παρουσίαζε ένα πλάνο. Ένα πρότζεκτ που θα ήθελε οποιοσδήποτε προπονητής να δουλέψει.

Μου παρουσιάστηκε ένα πλάνο βασιζόμενο σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος ήταν η ακολούθηση ενός συγκεκριμένου αγωνιστικού στιλ που ευχαριστεί τους ανθρώπους που διοικούν την ΠΑΕ, και ο δεύτερος η εξέλιξη των ποδοσφαιριστών. Ήταν κάτι το οποίο προπονητικά με «γέμιζε». Πόσο μάλιστα όταν το παρουσιάζει μια διοίκηση δείχνοντας ότι έχει πίστη και υπομονή σε αυτό. Ότι το πιστεύει και το στηρίζει. Αυτό είναι «δέλεαρ» για οποιονδήποτε προπονητή. Για να μην παρεξηγηθούμε όμως πρέπει να σου πω ότι ακόμα και η στήριξη αυτής της φιλοσοφίας έχει σαν στόχο το αποτέλεσμα.

Μέσα από τις νίκες έρχεται η διάκριση και για τη διάκριση αγωνιζόμαστε όλοι. Απλά αυτό που έχει γίνει σύνθημα στον Εργοτέλη, και η λέξη που ακούγεται καθημερινά είναι η «εξέλιξη».

Όταν βάζεις το αποτέλεσμα πρώτο στη βαθμίδα των προτεραιοτήτων σου μερικές φορές μπορεί να σε οδηγήσει σε λάθος δρόμους, και να φέρει αντίθετα πράγματα από αυτά που προσδοκάς. Να φέρει πίεση, σκοπιμότητα, να φτάσεις σε σημείο να βλέπεις καθυστερήσεις, δήθεν τραυματισμούς κ.λ.π. γιατί μέσα σου έχεις «ποτιστεί» με το ότι «σήμερα πρέπει οπωσδήποτε να κερδίσω», δηλαδή να μπει «φρένο» στην εξέλιξη.

Ο Εργοτέλης έχει καταφέρει αυτά τα τρία χρόνια να φτάσει σε ένα επίπεδο να παίρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα μέσα από μια διαφορετική διαδικασία, που την ευχαριστιούνται όλοι. Οι ποδοσφαιριστές, ο προπονητής, η διοίκηση και ο κόσμος που μας παρακολουθεί, φίλοι της ομάδας ή ουδέτεροι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, θέλει όμως υπομονή.

Δεν μπορεί να γίνει από την μία μέρα στην άλλη, και ο Εργοτέλης έχει δουλέψει δυόμιση χρόνια για να βρίσκεται σε αυτό το σημείο και να μπορεί να διεκδικεί πράγματα μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Για να σου δώσω να καταλάβεις ποια είναι η φιλοσοφία μας, θα σου αναφέρω τρία ενδεικτικά παραδείγματα για τα οποία αισθάνθηκα υπερήφανος.

Στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον ΠΑΣ Γιάννινα στο 80’ κι ενώ το ματς είναι 2 – 2 και υπάρχει ένα «μομέντουμ» υπέρ των Ιωαννίνων που μας πίεζαν, εμείς κάναμε μια αλλαγή και ο ποδοσφαιριστής που ήταν να αποχωρήσει (Έφορντ) βγήκε από το γήπεδο με σπριντ για να μπει ο επόμενος (Μπαράτα) για να μη χάσουμε χρόνο. Στην ελληνική πραγματικότητα αυτό ακούγεται παράξενο.

Στη Δράμα ισοφαρίσαμε στο 89’. Σε τέτοιες περιπτώσεις ακόμα και εγώ σαν ποδοσφαιριστής, «γαλουχημένος» σε άλλες ιδέες θα θεωρούσα το παιχνίδι τελειωμένο. Τα δικά μας τα παιδιά δεν άφησαν δευτερόλεπτο να πάει χαμένο. Στο μυαλό τους  ήταν να μη χάσουμε τα λεπτά της καθυστέρησης. Να προλάβουμε να τα παίξουμε. Και τελικά δικαιώθηκαν γιατί κερδίσαμε.

Στο τελευταίο παιχνίδι με τον Απόλλωνα που χάσαμε στο Παγκρήτιο, επρόκειτο να κάνουμε μια αλλαγή στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Το σκορ ήταν 0 – 1 και ο παίκτης που θέλαμε να μπει στο γήπεδο δεν μπορούσε να το κάνει γιατί είχαμε συνέχεια την κατοχή και η μπάλα δεν έβγαινε έξω. Δεν σταματούσε το ματς εξαιτίας της ροής που υπήρχε από την πλευρά μας. Το λέω αυτό για να δώσω έμφαση στα χαρακτηριστικά που μας διακρίνουν σαν ομάδα. Μας έκανε εντύπωση το γεγονός, και το συζητήσαμε μεταξύ μας. Ήταν τόσο συνδυαστικό, τόσο «στρωτό» το παιχνίδι μας ακόμα κι εκείνη την ώρα που πιεζόμασταν από το σκορ, που προσπαθούσαμε να φτάσουμε ορθολογικά στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ομάδα δεν πανικοβλήθηκε. Δεν εμφανίστηκαν στο παιχνίδι της οι μεγάλες μεταβιβάσεις, οι μονομαχίες και οι διεκδικήσεις με τον γνωστό σε όλους τρόπο. Για τρία λεπτά δεν έβγαινε η μπάλα έξω για να γίνει η αλλαγή.

Αυτά είναι χαρακτηριστικά του τρόπου αγωνιστικής σκέψης που υπάρχει στην ομάδα. Όλα αυτά όμως το ξαναλέω γίνονται και εξελίσσονται για να κερδίσουμε».

-Τι θυμάσαι περισσότερο από την προηγούμενη θητεία σου;

«Σίγουρα τις πολύ μεγάλες χαρές από τα αποτελέσματα που κάναμε. Την πρώτη νίκη που κάναμε εδώ απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μας έδωσε πολύ μεγάλη ώθηση. Μετά κάναμε ένα σερί με πολύ σημαντικές νίκες. Η χαρά ήταν μεγάλη, γιατί άρχισαν τα παιδιά να πιστεύουν στην παραμονή και να «δενόμαστε» περισσότερο. Κάναμε μεγάλες νίκες όπως απέναντι στον Πλατανιά εκτός έδρας, ή επί του ΟΦΗ στο Παγκρήτιο. Είναι αξέχαστες στιγμές σε ότι έχει να κάνει με τα θετικά συναισθήματα και τη χαρά που υπήρχε μετά. Όπως επίσης και τη δεύτερη φορά που είχα επιστρέψει, όταν κερδίζοντας εντός τον Πανθρακικό και εκτός την Ξάνθη, είχαμε πιστέψει ξανά ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε το «θαύμα». Μου μένουν αυτές οι στιγμές της μεγάλης χαράς αλλά και της μεγάλης στεναχώριας όταν δεν τα καταφέραμε. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Κάναμε πολλές μικρές υπερβάσεις χωρίς να έρθει η μεγάλη στο τέλος. Ο Καζαντζάκης αναφέρει «φτάσε όπου δεν μπορείς», και πραγματικά εμείς βλέπαμε ότι μπορούσαμε να φτάσουμε μέχρι εκεί που δεν πίστευε κανένας. Ξεπερνούσαμε τους εαυτούς μας. Στο τέλος η στενοχώρια ήταν μεγάλη γιατί το παλέψαμε πάρα πολύ. Δεν ξεχνώ επίσης την πολύ καλή σχέση που δημιούργηθηκε μέσα από αυτές τις δυσκολίες και με την ομάδα και με τα παιδιά, γιατί δώσαμε έναν μεγάλο αγώνα».

-Διαφορετικός τότε ο Εργοτέλης, διαφορετικός τώρα και ο Ταουσιάνης έτσι δεν είναι;

«Σίγουρα. Κάθε μέρα που περνάει προσθέτει πράγματα. Ισχύει αυτό για κάθε άνθρωπο. Μεγαλώνοντας αρχίζεις και βλέπεις τα πράγματα με μεγαλύτερη εμπειρία και ισορροπία. Τα «ζυγίζεις» περισσότερο. Ο ενθουσιασμός πάντα υπάρχει, αλλά δεν τον αφήνεις πλέον να σε κυριεύσει. Η αλήθεια είναι ότι έχω δει διαφορά στον εαυτό μου σαν προπονητή αλλά πρώτα από όλα σαν άνθρωπο. Γενικά είμαι ένας παθιασμένος άνθρωπος, απλά παλιότερα ήμουν πιο εκρηκτικός από ότι είμαι. Βεβαίως και τώρα αν υπάρχει μεγάλη ένταση ένα γκολ μπορεί να το πανηγυρίσω σαν φίλαθλος, ή μπορεί να έχω μια «έκρηξη» στη διάρκεια ενός αγώνα, όμως αυτά παλιότερα ήταν σε μεγαλύτερο βαθμό. Με το πέρασμα των χρόνων και με διάφορα πράγματα που μπορεί να συμβούν στη ζωή σου, είτε γιατί ο ίδιος μεγαλώνεις, είτε γιατί συναντάς ανθρώπους στο διάβα σου που κάτι παίρνεις από αυτούς, είτε εξαιτίας γενικότερων γεγονότων γίνεσαι πιο ισορροπημένος άνθρωπος. Και σου μιλάω τώρα για τον άνθρωπο Ταουσιάνη, όχι τον προπονητή. Οι γνώσεις προπονητικά υπήρχαν και τότε. Σε ένα καλό επίπεδο. Ποτέ όμως δεν σταματάς να τις εμπλουτίζεις, οπότε και αυτές είναι περισσότερες. Θα πας σε σεμινάρια, θα κάνεις ταξίδια στο εξωτερικό που θα σου δώσουν διαφορετικές πληροφορίες αλλά το πιο σημαντικό είναι η πράξη. Η τριβή που φέρνει την εμπειρία. Δε σου κρύβω ότι προπονητικά όλα αυτά τα χρόνια αναγκαστικά και μέσω των καταστάσεων που συναντούσα στις διάφορες ομάδες έπρεπε να δουλέψω και να χρησιμοποιήσω διαφορετικές αγωνιστικές φιλοσοφίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις έναν προπονητή τον χαρακτηρίζει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία που ακολουθεί συνεχώς. Μερικές φορές όμως ο προπονητής πρέπει να ελίσσεται βάσει των δεδομένων που βρίσκει στην ομάδα που αναλαμβάνει. Σε ορισμένες ομάδες αναγκάστηκα να ακολουθήσω μια φιλοσοφία και σε άλλες που είχα διαφορετικά «εργαλεία» να κάνω κάτι άλλο. Κάποιες χρονιές βασίστηκα περισσότερο στην αμυντική φιλοσοφία και το επιθετικό transition, και σε άλλες ομάδες στο αντίθετο, στο ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και το αμυντικό transition. Από τη στιγμή που η πράξη σε βάζει να δεις διαφορετικές οπτικές γωνίες, εξελίσσεσαι ως προπονητής. Δουλεύεις δηλαδή διαφορετικά πράγματα πάνω στο ποδόσφαιρο. Το τι σε ευχαριστεί είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Σαν προπονητής και σαν επαγγελματίας, θέλοντας να πας μπροστά και εσύ και η ομάδα που υπηρετείς αλλά και οι άνθρωποι που τη συντηρούν, πρέπει να δεις πως θα φέρεις το αποτέλεσμα. Μιλάω για την μέχρι Εργοτέλη εποχή. Γιατί εδώ αλλάζουν τα πράγματα. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, αυτούς τους προβληματισμούς, τους διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού, την καθημερινότητα των όχι και τόσο πολλών χρόνων γιατί προπονητής είμαι από το 2006 δε σου κρύβω ότι αισθάνομαι ότι υπάρχει μια εξέλιξη. Και εύχομαι να υπάρχει και περαιτέρω γιατί και στη ζωή αλλά και στο ποδόσφαιρο ποτέ δεν πρέπει να επαναπαύεσαι».

ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

-Ποιος ήταν ο στόχος σου αναλαμβάνοντας την ομάδα, και πόσο μεγάλη πρόκληση είναι για σένα το πρότζεκτ του Εργοτέλη;

«Όπως είπαμε στην αρχή, το πρότζεκτ του Εργοτέλη ευχαριστεί κάθε προπονητή. Το να δουλέψει πάνω σε αυτό το αγωνιστικό στιλ. Αυτό ήταν ένα κίνητρο παραπάνω, για να έχω μεγαλύτερη εξέλιξη στη δουλειά μου στηριζόμενος σε αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού. Ήταν ένας τρόπος παιχνιδιού που είχα χρησιμοποιήσει σε κάποιες ομάδες, όχι όμως στον βαθμό που το ζητούσα. Μαζί με τα παιδιά μπήκα και εγώ σε μια διαδικασία δικής μου εξέλιξης. Αυτό που είχα στο μυαλό μου ερχόμενος στην ομάδα ήταν τη «σφραγίδα» που θα βάλω εγώ στον Εργοτέλη. Από τη μία ήταν αυτό το κίνητρο, να μπω και να δουλέψω σε αυτό το «πρότζεκτ», ενώ από την άλλη ήταν και το ποιες θα είναι οι δικές μου «πινελιές». Σκεφτόμουν πως θα κάνω πιο ρεαλιστική την ορμητικότητα και το ταλέντο που έχουν αυτά τα παιδιά. Πώς θα βάλουμε λίγο ισορροπία στο παιχνίδι μας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές υπερβαίναμε κάποια όρια. Υπήρξε ένα μεταβατικό στάδιο στις πρώτες αγωνιστικές, γιατί κάθε αλλαγή όσο μικρή κι αν είναι θέλει το χρόνο της, και εγώ εδώ δεν ήρθα να κάνω μεγάλες αλλαγές γιατί όπως είπαμε και πριν, ξέρω ποιο είναι το ζητούμενο αυτής της ομάδας. Οπότε δεν ήθελα να αλλάξω κάτι ριζικά για να πω ότι «εγώ είμαι τώρα προπονητής και θέλω να περάσω κάτι διαφορετικό». Όχι. Αυτό που ήθελα να κάνω βήμα – βήμα ώστε να μην επηρεαστεί αυτό που έχει η ομάδα σαν φιλοσοφία, είναι να ισορροπήσουμε λίγο τον τρόπο παιχνιδιού μας και να γίνουμε πιο ρεαλιστική ομάδα. Μετά από 4 – 5 παιχνίδια η ομάδα άρχισε να αποκτά αυτόν το ρεαλισμό, και τώρα βρισκόμαστε σε ένα επιθυμητό επίπεδο».

-Αυτά τα δύο «παίζουν μπουνιές». Πως μπορεί να γίνει τέτοιο «πάντρεμα» χωρίς να αλλοιώσεις το χαρακτήρα της ομάδας;

«Όταν προσπαθείς να «χτίσεις» ένα παιχνίδι και προσπαθείς να αποφύγεις συνδυαστικά την πίεση του αντιπάλου σε επικίνδυνα σημεία του γηπέδου αυτό εγκυμονεί κινδύνους, γιατί όταν θα χαθεί η μπάλα σε κάποια σημεία μπορεί να το πληρώσεις αμέσως. Για να μπορέσεις να ξεπεράσεις αυτό το φόβο, και για να μάθεις να το κάνεις ούτως ώστε να αποκομίσεις πολλαπλά οφέλη όταν το καταφέρεις, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς και τις συνέπειες. Θα γίνουν λάθη, θα δεχτείς γκολ. Όταν γίνει κάποιο λάθος από έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος στην προσπάθεια του να κάνει μια πάσα π.χ. και να αποφύγει συνδυαστικά την πίεση του αντιπάλου, δε θα του πούμε να μην το επαναλάβει την επόμενη φορά. Απλά θα προσπαθήσουμε να του δώσουμε όλες τις πληροφορίες για το πως, που και με ποιο τρόπο η πάσα θα γίνει πιο ασφαλής. Για να μην αλλοιώσουμε το παιχνίδι μας. Ακόμα και στην εσχάτη των περιπτώσεων θέλουμε κάθε ενέργεια να έχει στόχο. Ακόμα και η απομάκρυνση της μπάλας. Αυτό θέλω να πω ότι βήμα – βήμα θέλουμε να φέρουμε τον ρεαλισμό στο παιχνίδι μας. Είναι το λεπτό σημείο που ο ποδοσφαιριστής πρέπει να περάσει από τη μια πλευρά στην άλλη. Να περάσει από το φόβο στη δημιουργία. Δεν είναι εύκολο αυτό. Ο Εργοτέλης κατά καιρούς και γενικότερα όποιος προσπάθησε να το κάνει αυτό το έχει «πληρώσει». Και ο ΟΦΗ κάνει κάτι ανάλογο, και σε ορισμένες περιπτώσεις «πλήρωσε» αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού, αλλά είπαμε. Αυτό το πράγμα έχει συνέπειες. Θα πρέπει να είσαι έτοιμος να τις δεχτείς, να κάνεις υπομονή, να το ξεπεράσεις και να φτάσεις στο επιθυμητό επίπεδο. Έχουμε κάνει σοβαρά βήματα σε αυτό το κομμάτι και εννοείται ότι υπάρχουν περιθώρια εξέλιξης».

«ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΣΑΜΙ»

-Με τον κ. Σάμι έχεις συναντηθεί;

«Δεν έχω συναντηθεί αλλά έχουμε μιλήσει στο τηλέφωνο. Είναι ένας άνθρωπος που δεν αφήνει την ομάδα από τα μάτια του. Μετά από κάθε παιχνίδι μας παίρνει τηλέφωνο. Παρακολουθεί την ομάδα. Την πιστεύει πολύ, και από όσο ξέρω και μου έχει διαμηνύσει θα είναι σύντομα κοντά μας. Θα έρθει σύντομα για να υποστηρίξει την προσπάθεια που καταβάλλεται. Να βρεθούμε τετ – α – τετ, κάτι που και εγώ αλλά και ο ίδιος επιθυμεί, για να βρεθεί κοντά στα παιδιά και να μας υποστηρίξει με την παρουσία του».

-Τι εντυπώσεις σου άφησε από τις συζητήσεις που είχατε;

«Αυτό που σου είπα το αισθάνθηκα πραγματικά. Μπορεί να λείπει, αλλά είναι σαν να βρίσκεται εδώ συνέχεια με τη σκέψη του. Δεν έχει υπάρξει παιχνίδι να μην πάρει τηλέφωνο και να ενημερωθεί. Δεν έχουμε μιλήσει πολλές φορές. Από τις λίγες όμως που το έχουμε κάνει, έχω καταλάβει ακριβώς πόσο πολύ συμμετέχει ψυχικά στην ομάδα. Αυτό που εισέπραξα είναι ότι πιστεύει πολύ στον Εργοτέλη και στα πράγματα που μπορεί να κάνει».

ΞΕΚΑΘΑΡΟΣ ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΞΑΔΑ

-Μιλώντας για τις δυνατότητες της ομάδας, μάλλον δεν θα δούμε φέτος το «ταβάνι» τους με τις απουσίες δύο βασικότατων στελεχών. Μέχρι τώρα υπήρχε η απουσία του Ιατρούδη, στο εξής και αυτή του Κουάτενγκ.

«Η εξέλιξη υπάρχει πάντα. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες. Η απώλεια αυτών των δύο ποδοσφαιριστών από την επιθετική γραμμή δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Παρόλα αυτά στο δεύτερο γύρο, αυτό που έχουμε να παρουσιάσουμε είναι η εξέλιξη που είχαμε τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο. Όπως και να το κάνουμε, τόσο αριθμητικά όσο και ποιοτικά η ομάδα έχασε δύο πολύτιμα στελέχη. Το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε την επίθεση με κάποιους ποδοσφαιριστές. Δεν μπορείς να είσαι βέβαιος κατά πόσο θα μπορέσουν να ενσωματωθούν γρήγορα και να προσφέρουν. Ευελπιστούμε η επιλογή μας να είναι τέτοια ώστε να έρθουν παίκτες σε καλό αγωνιστικό επίπεδο για να «μπουν» άμεσα. Το πρωτάθλημα είναι υψηλότερο ποιοτικά από το περυσινό, και όπως δείχνει και η παρουσία μας στη διοργάνωση, κάνουμε προσπάθεια για να καταφέρουμε πράγματα. Θεωρώ από μόνο του ως εξέλιξη το γεγονός ότι  ομάδα παρουσιάζεται ανταγωνιστική και ικανή να διεκδικήσει πράγματα απέναντι σε αυτούς τους αντιπάλους, με αυτά τα προβλήματα που έχει. Και μόνο αυτό το γεγονός αποτελεί εξέλιξη».

-Για το maximum των στόχων που μπορεί να κατακτήσει ο Εργοτέλης, έχοντας μπει πλέον στο δεύτερο γύρο, τι μπορούμε να πούμε;

«Το σίγουρο είναι ότι μέσα από την αγωνιστική μας προσπάθεια, πρέπει να βρεθούμε στην πρώτη εξάδα. Από εκεί θα γίνει η δεύτερη φάση του πρωταθλήματος που σου δίνει την δυνατότητα να διεκδικείς υψηλότερα πράγματα. Μέσα από την καθημερινή δουλειά, και την κάθε αγωνιστική με τη θέση μας στη βαθμολογία, θέλουμε να βρισκόμαστε στο γκρουπ των πρώτων έξι ομάδων».

-Αυτός είναι ο αρχικός στόχος ή είναι αυτός που εκπληρώνει το μέγιστο της φετινής χρονιάς;

«Όταν μιλάμε για στόχους, προσωπικά δεν μου αρέσει όταν λέγεται «ξερά» να τερματίσουμε σε μια συγκεκριμένη θέση.  Από την πρώτη μέρα που έχω αναλάβει την ομάδα, ποτέ δεν έχουμε πει για δεύτερη ή τρίτη ή τέταρτη θέση. Ποτέ. Ο ρεαλισμός όμως τι λέει; Είπαμε ότι όλα όσα κάνουμε έχουν σκοπό τη διάκριση. Σκοπός μας είναι η εξέλιξη και η παραγωγή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία δεν θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί. Για να διακριθεί η ομάδα γίνονται αυτά. Όλοι μας θέλουμε να πάμε παραπάνω».

-Αυτό, πού μπορεί να φτάσει φέτος με τις δεδομένες δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει ο Εργοτέλης;

«Η φιλοδοξία και το πόσο ψηλά θέλεις να φτάσεις δεν συγκρατιέται. Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας βήμα βήμα έχει ως εξής: Σε καθημερινό επίπεδο θέλω να τελειώνει μια προπόνηση και να είμαι ευχαριστημένος. Να νιώθω ότι έχει γίνει σωστή προπόνηση και πετύχαμε στόχους. Οπότε πάμε κάθε Κυριακή στο παιχνίδι μέσα από αυτή τη διαδικασία για να κερδίσουμε. Αν αυτή η διαδικασία μας φέρει σε σημείο να διεκδικήσουμε πράγματα τα οποία τώρα φαίνονται μακρινά εννοείται ότι θα προσπαθήσουμε για το παραπάνω. Αλλά για να φτάσεις εκεί, το βήμα είναι απλό. Κάθε ημέρα και κάθε αγωνιστική πρέπει να βελτιωνόμαστε, και να μπούμε στην εξάδα που θα μας δώσει το δικαίωμα να διεκδικήσουμε παραπάνω πράγματα».

-Η προώθηση στην εξάδα είναι ξεκάθαρος στόχος.

«Βεβαίως. Αυτό ισχύει από μόνο του. Όταν μέχρι τώρα έχεις δείξει ότι είσαι ανταγωνιστικός, το θέτεις ως στόχο. Δεν είναι εύκολο γιατί για το συγκεκριμένο στόχο παλεύουν δέκα ομάδες».

-Πόσο δύσκολο είναι να δουλεύεις με μια ομάδα που δεν αποτελείται από έμπειρους ποδοσφαιριστές. Η διαχείριση γίνεται πιο δύσκολη;

«Πάντα κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Είναι μεγάλη χαρά που δουλεύω με αυτό το γκρουπ ποδοσφαιριστών. Αυτή η κατηγορία των ταλαντούχων και εξελίξιμων ποδοσφαιριστών σου δίνει τη δυνατότητα μιας μεγάλης ικανοποίησης. Της ικανοποίησης να διαμορφώσεις ποδοσφαιριστές. Ταυτόχρονα πρέπει να διαμορφώσεις και ψυχοσυνθέσεις. Αυτό είναι ειδικό κομμάτι όταν μιλάμε για αυτήν την ηλικία. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές βλέπω πολύ ωραία πράγματα και στα παιχνίδια και στις προπονήσεις. Ένα κομμάτι που εγώ θα ήθελα, και το ξέρουν και τα παιδιά είναι να «ανδρωθούμε» σε ότι έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση μας. Να πιέσουμε τους εαυτούς μας ακόμα περισσότερο. Να έχουμε κέρδος από παιχνίδια που παίζουμε καλά και τα ευχαριστιόμαστε. Έχει να κάνει με τα ψυχικά χαρακτηριστικά. Το καταλαβαίνω γιατί έχουμε νέα παιδιά που δεν έχουν πολλές παραστάσεις. Κι αυτό είναι όμως κομμάτι της εξέλιξης. Δεν μπορώ να μπω μέσα στην ψυχή ή το μυαλό τους, όμως αισθάνομαι ότι τα παιδιά μερικές φορές δεν μπορούν να αντιληφθούν τι δυνατότητες έχουν. Το έχουμε συζητήσει αυτό».

«ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ…ΤΣΑΤΙΛΑ»

-Να μιλήσουμε για τα δυνατά σημεία της ομάδας και αντίστοιχα για αυτά που χρειάζονται περισσότερη βελτίωση.

«Κάνοντας έναν απολογισμό του πρώτου γύρου, έχουμε μείνει ευχαριστημένοι από αρκετά πράγματα αλλά σίγουρα κάποια άλλα χρειάζονται βελτίωση.

Βαθμολογικά μαζέψαμε 19 πόντους σε 11 παιχνίδια. Το τέλος του πρώτου γύρου μας βρήκε στην 4η θέση. Κάναμε αρκετά παιχνίδια που μείναμε ευχαριστημένοι. Ο αριθμός όμως των 17 γκολ που έχουμε ως παθητικό είναι κάτι που δεν μας κολακεύει. Μας δίνει τροφή και σκέψεις για να το βελτιώσουμε.

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ενώ έχουμε μια από τις καλύτερες επιθέσεις θα ήθελα περισσότερο βελτίωση σε αυτό το κομμάτι. Θα πει κάποιος πως γίνεται αυτό; Γίνεται γιατί έρχομαι στο σημείο που αναφέρθηκα πριν. Μερικές φορές δεν αντιλαμβανόμαστε τις δυνατότητες μας.

Υπάρχουν παιχνίδια που δημιουργικά και συνδυαστικά μπορούμε να φέρουμε την μπάλα πολύ εύκολα στην αντίπαλη περιοχή και δεν έχουμε ανάλογο ποσοστό τελικών φάσεων. Θα μου πεις το να κάνεις 6 – 7 φάσεις δεν σε ικανοποιεί;  Όχι από τη στιγμή που υπάρχουν οι δυνατότητες να γίνουν περισσότερες.

Είναι κομμάτια που τα έχουμε δει στη διαδρομή μας στον πρώτο γύρο. Και επιπλέον η βελτίωση στην ψυχοσύνθεση μας».

-Έχει θαρραλέους ποδοσφαιριστές ο Εργοτέλης;

«Καμιά φορά πρέπει εσύ να βγάλεις το θηρίο από μέσα σου. Αν είναι κάτι που δεν βγαίνει πρέπει εμείς να βρούμε τον τρόπο να το βγάλουμε. Δεν μπορείς βέβαια να τα έχεις όλα. Ο Εργοτέλης παίζει ωραίο ποδόσφαιρο. Μπορείς όμως να το «αγριέψεις», χωρίς να αλλοιώσεις την εικόνα σου. Άλλο το ένα κομμάτι, άλλο το άλλο. Δεν θέλουμε να φτιάξουμε μια ομάδα με χαρακτηριστικά που δεν έχει. Περισσότερο «τσατίλα» με τους εαυτούς μας χρειαζόμαστε».

-Πιστεύεις ότι ο Εργοτέλης υποφέρει από έλλειψη πίστης;

«Όχι γιατί κερδίσαμε στο τέλος παιχνίδια όπως αυτά με την Δόξα Δράμας, τα Χανιά, και την Κέρκυρα».

-Με κοινό «παρονομαστή» και στα τρία τον Ροβίθη ο οποίος σκόραρε τα νικητήρια γκολ στις καθυστερήσεις.

«Έχουμε πει για το Μανώλη ότι έχει αυτή την ικανότητα και το ένστικτο του σκόρερ, αλλά αυτά τα παιχνίδια δεν τα κερδίζεις αν δεν έχεις πίστη. Στη Δράμα χάναμε 1 – 0 και από την αρχή δείχναμε ότι δεν θα φύγουμε με άδεια χέρια. Αυτό το στοιχείο θέλω να αποκτήσει διάρκεια. Να συμβαίνει συνέχεια».

«ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΥΣ»

-Πάμε στις μεταγραφές. Τι γίνεται;

«Είναι σίγουρο ότι η ομάδα θα ενισχυθεί στην επιθετική της γραμμή που είχε απώλειες. Εξετάζουμε αρκετές περιπτώσεις. Τα στοιχεία που θα καθορίσουν ποια παιδιά θα έλθουν έχουν να κάνουν με τα χαρακτηριστικά τους, το βαθμό ετοιμότητας τους και τη δυνατότητα να μπορούν να έρθουν. Να μπορούν δηλαδή να αποδεσμευθούν και να βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Και όλα αυτά πάντα βάσει των οικονομικών δυνατοτήτων της ΠΑΕ».

-Η ενίσχυση θα είναι μόνο στην επιθετική γραμμή ή και αλλού;

«Όχι μόνο στην επιθετική γραμμή».

-Με δύο ποδοσφαιριστές;

«Ενδεχομένως. Προς τα εκεί γέρνουν οι σκέψεις μας».

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Η ανάρτηση του Γεωργόπουλου με Τραορέ! (pic)

Το ποδόσφαιρο ενώνει και ο Γεωργόπουλος με τον Τραορέ έδωσαν ακόμα μία απόδειξη. Ο αμυντικός του ΠΑΟΚ, Σάκης Γεωργόπουλος ανάρτησε μία φωτογραφία στο Facebook με...

ΠΑΟΚ: «Ο κ.Αυγενάκης αποδείχθηκε εντολοδόχος του Ολυμπιακού»

Με επίσημη ανακοίνωση του ο ΠΑΟΚ ζητάει από τον Πρωθυπουργό την απομάκρυνση του Λευτέρη Αυγενάκη από τον αθλητισμό. Ο ΠΑΟΚ απάντησε επίσημα στην εισήγηση της...

Χ. Ορφανουδάκης: «Για εμάς είναι μία νίκη βάλσαμο»

Για τη νίκη της ομάδας του απέναντι στον Πήγασο με 0-4, για τη 18η αγωνιστική της Α2 κατηγορίας της ΕΠΣΗ μίλησε ο προπονητής της...

Στην προπόνηση του Εργοτέλη ο Ιατρούδης! (pics)

Ένα γνώριμο πρόσωπο είδαν οι παίκτες του Εργοτέλη στην προπόνηση της Δευτέρας (27/01) στο βοηθητικό γήπεδο του Παγκρητίου σταδίου. Ο Γιάννης Ιατρούδης έδωσε το παρών...

Λ. Αυγενάκης: «Αδύνατον να επιβάλλεται η πλέον επαχθής ποινή του υποβιβασμού…»

Αντίθετος με την εισήγηση-βόμβα της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού για υποβιβασμό του ΠΑΟΚ και της Ξάνθης είναι ο Υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης. Με επίσημο tweet του,...

Ανακοίνωσαν Κλαπάκη οι Ασίτες!

Και επίσημα ποδοσφαιριστής των Ασιτών είναι πλέον ο Βαλάντης Κλαπάκης. Η διοίκηση των Ασιτών ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Βαλάντη Κλαπάκη για το υπόλοιπο της...